این مطلبی که گذاشتم در مورد مشکلات بین راهه بازگشت دانشجویان از شهرستان کنگان به
شهر ریز است.
نمی دانم تا کنون تجربه ی تلخ ساعت ها منتظر ماندن برای ماشین
و تغییر رنگ روشنایی روز به شب را چشیده اید؟ و اینکه به خاطر ترس از سیاهی شب
( منظور از جایگاه انتظار همان جاده دوراهک است) در آن لحظه
حاضر باشید با هر غریبه ای که از راه میرسد به خانه بازگردید!
و موقع نشستن توی ماشین با ترس و دلهره هر چه سوره از حفظ بوده اید
را در دل خود زمزمه کنید و با دلشوره ی فراوان دسته ی در را محکم در دست بگیرد و...
از خوشحالی اینکه بعد از انتظاری طولانی بلاخره به خانه رسیده اید ساعت ها متعجب باشید....!
با توجه به اینکه هیچ دانشگاهی در این شهر وجود ندارد
دانشجویان مجبور هستند برای ادامه تحصیل به شهرستان های اطراف( کنگان، جم )
سفر کنند، نبود سرویس رفت و برگشت مخصوصا برای دانشجویان دختر
و مشکلاتی که برایشان به وجود می آید به بزرگترین دغدغه های آنها تبدیل شده...
امیدوارم به مشکلات دانشجویان که سرمایه های علمی و فرهنگی این شهر هسنتد
رسیدگی بیشتری شود.
